Zeker in het geval van een schaamteaandoening als urineverlies, vind ik het ronduit een schande dat nietsvermoedende omaatjes worden gebeld door een anonieme Tena-lady (bedankt Youp) met indringende vragen over de hoeveelheid, de frequentie en de omstandigheden van urineverlies en of er misschien ook wel eens onverhoopt een nat windje tussen zit. Van zorgverlening is bij dit soort praktijken in de verste verte geen sprake. Apothekers die op deze manier gehandeld hebben gaan in mijn ogen volkomen terecht nat.

Het uitbesteden van werkzaamheden aan anderen die dat wellicht beter of efficiënter kunnen is niet verkeerd en getuigt in veel gevallen zelfs van goed management. Wanneer uitbesteden echter onvoldoende zorgvuldig gebeurt, verwordt het tot over de schutting gooien van een probleem met onvoorspelbaar resultaat. Patiënten hebben dan terecht wat te zeiken.

Jos Lüers, hoofdredacteur PS-bulletin

GELEZEN

Hoe zinvol is een combinatie van langwerkende middelen bij COPD?

Is het behandelen van COPD-patiënten met een combinatie van langwerkende middelen zinvol? Deze vraag werd bestudeerd in een Cochrane review waarin vijf onderzoeken geanalyseerd werden met in totaal 3263 patiënten met matige of ernstige COPD. Hierin werd het effect van tiotropium vergeleken met dat van tiotropium in combinatie met een langwerkend beta-2-sympathicomimetica (LWBM). De kwaliteit van leven werd uitgedrukt in de SGRQ-score van 0 tot 100, waarbij een lagere score beter is.

De combinatiebehandeling resulteerde in een hogere levenskwaliteit (gemiddeld verschil -1,61; 95% BI -2,92 tot -0,29). Het verschil wordt echter als niet klinisch relevant beschouwd, omdat hier pas van gesproken wordt bij een verschil van vier of meer. Ook was er geen onderscheid in het aantal ziekenhuisopnames, exacerbaties en sterfte. Hier speelt waarschijnlijk een rol dat de follow-up maar drie tot twaalf maanden duurde. Wel liet de combinatiebehandeling een grotere FEV1-toename zien (gemiddeld verschil 0,07 liter; 95% BI 0,05-0,09). Op zich is er dus geen bezwaar tegen de toevoeging van LWBM aan tiotropium, maar het te verwachte effect is klein.

Calciumantagonisten en losartan beste bloeddrukpillen bij jicht

Patiënten met hypertensie hebben een verhoogd risico op jicht door verminderde renale perfusie en een verminderde uitscheiding van uraat. Daarnaast kunnen bloeddruktabletten de urinezuurspiegel. Onderzoek in een grote Britse huisartsendatabase lieten een relatief risico op jicht zien van 0,87 (95% BI 0,82-0,93) voor calciumantagonisten en 0,81 (95% BI 0,70-0,94) voor losartan. Beide middelen verlagen de urinezuurspiegel. De relatieve risico€™s van diuretica (2,36), betablokkers (1,48), ACE-remmers (1,24) en angiotensinereceptorblokkers (1,29) waren beduidend hoger.

Bron: Huisarts en Wetenschap, 2012, nummer 4:144.